...

Nadal pizga złem. I to jeszcze fałszywie. Bo za oknem człowiek widzi słońce, więc podniecon wizją wygrzania starych kości wyłazi do ogródka i nagle dostaje po twarzy północnym wiatrem. Czym prędzej zmyka do domu, gdzie kawa z pianką zrobiona przez Dochtora trochę rekompensuje poczynania tej wrednej suki pogody, ale nie na tyle, żeby tej suce wybaczyć.
No ludzie. A teraz maj dokoła maj, nie ?

A wała. No chyba, że  w kalendarzu. Bo w Newcastle to taki późny marzec, co najwyżej.

Nie wiem po co kupiłam dżinsowe szorty. To znaczy wiem. Bo moja odwrotna strona medalu wygląda w nich rewelacyjnie. Ale czy będzie mi dane wyjście w tych szortach na przechadzkę do parku czy na plażę w Seaham - śmiem wątpić. Gdybym założyła pod spód wełniane rajstopy to ewentualnie. I gumiaki. I sztormiak.

Niech to Korfu będzie już w przyszłym tygodniu, a nie w lipcu, bo od podzwaniania zębami dostanę wstrząsu mózgu.

Zazdroszczę moim kotom. Mają gęste, ciepłe futerka.

I nie muszą pod szortami nosić rajtek.