...

Dzisiaj była przepiękna pogoda, otworzyłam więc na oścież okno w sralonie, aby się miazmaty i odorki wywiały (uroki posiadania kuchni łączonej ze sralonem) i nagle słyszę za oknem rozpaczliwe wołanie o pomoc. "Mamusju! Potwór! Ratuj mię!" Wyleciałam jakby mie co w dupę ugryzło i widzę, że wokół samochodu sąsiada spaceruje jednooki syjam o morderczym wyrazie twarzy. A Morynio, moja krzywa pierdoła - siedzi pod owym samochodem i oczy ma jak pięć złotych :-) Kotów w sąsiedztwie dość dużo. Pisałam o szarym grubasie, co wyżerał. A w dniu Drugiego Ptaka Który Rąbnął W Szybę - zdarzyła się zabawna sytuacja. Bo póki ptaszysko siedziało w ogródku dochodząc do siebie - Moryń był uziemiony w domu. Siedział na wycieraczce pod drzwiami do ogrodu i tęsknie mraucał. Odwróciłam się na chwilę, Moryc w tym ułamku sekundy polazł do sralonu. Odwróciłam się znowu, patrzę, nie ma kota. Szukam go wzrokiem i nagle widzę, że Moryc zagląda mi zza winkla do kuchni. Z ogrodu. Ocipiałam z leksza, bo to znaczyłoby, że przeniknął przez mur i że mam kota co posiada paranormalne zdolności. Rzuciłam okiem raz jeszcze - kocia morda pokazała się znowu na moment i znikła. Ale dostrzegłam, że na mordce jest inaczej zaplamiony :-) To był ten sam kot, którego kiedyś wzięłam za Moryca :-) Jestem ciekawa, ile kotów przyłazi na darmową wyżerę, kiedy mnie nie ma w domu. Bo klapka kocia jest na stałe otwarta i umocowana do drzwi kilometrem taśmy klejącej. Powód ? Morysio nie umie łbem otworzyć klapki :-) Siedzi przed nią i gapi się jak sroka w gnat. Moja kochana pierdoła :-) I dla Lorenzy. Moryc we futrze :-)