...

Wczoraj była lekka histeria pt: kot nam nie wraca ranki i wieczory, we łzach go czekam i trwodze. Kiblowałam przy oknie wzdychając, a Dochtór, usiłując zasnąć, rzucał kuervami, bo go te moje żałosne wzdychanie wytrącało z błogostanu. Około cirka jebałt pierwszej w nocy - patrzę - wylazło coś spod auta i siedzi na krawężniku. Rzuciłam w przestrzeń gromkie "TY ŁAJZO" i poleciałam na łeb na szyję po schodach, żeby dźwi otworzyć. A tu zonk - widzę, że Moryc leci z zupełnie innej strony, radośnie dzwoniąc Zygmuntem, a to drugie, przeze mnie zwyzywane kocisko, to Klon był :-) W efekcie jestem cholernie niewyspana, bo zanim zasnęłam zrobiło się jakoś kole drugiej. Chyba oddam kotu swoją Nokię, bo już mi niepotrzebna. Niech dzwoni do domu, że później wróci, to się nie będę denerwować :-) Od przedwczoraj przestawiam się na IPhone'a. Powinnam wleźć pod stół i trzy razy zaszczekać, żem się z uwielbienia Dochtorowego do produktów firmy Apple naśmiewała. Bo pomiędzy mną a IPhonem wybuchło uczucie prawdziwe, niezniszczalne i wieczne :-) Nokia won :-)))) Ajfon rulez :-))))