...

Miałam wczoraj opisać jak to Dochtor bił się ze swoim HR w sprawie referencji, ale wpadłam w pudła i szał pakowania. Jak wspominałam - mozna juz pić wódkę w intencji, nareszcie cała biurwokracja zakończona. Ale co się Dochtor uchetał to jego. A ja przy nim. Kiedy opowiedział mi jak to cipa z HR załatwiała sprawy, to tylko kłapałam zębami. Ma baba szczęście, że mnie w pobliżu nie było. Zaczęło się od tego, ze Dochtor poprosił o referencje jakieś 2 tygodnie temu. Kiedy zadzwoniła do mnie agentka, że nic jeszcze do nich nie dotarło - Dochtor przypomniał się tym pieprzonym, angielskim biurwom. Został zapewniony, ze dokumenty w drodze, wysłane, zaklepane i mozna spać spokojnie. Przez cały następny tydzień dzwoniłam do agencji z nerwowym pytaniem czy już ??? Nie, nie już, nie ma dokumentów. Kurwasz. Przedwczoraj dochtor zadzwonił do HR gdzie na pytanie czy nie mogliby wysłać tych dokumentów FAXEM dostał odpowiedź, że one mają taki nawał pracy, że dzisiaj nawet do faxu nie podchodzą i że proszę zadzwonić rano. Dochtor jest niesłychanie spokojnym człowiekiem, żeby wręcz nie rzec - pierdołą. Grzecznie się rozłączył. Rano zadzwonił wedle instrukcji biurw. I co się okazało ???? DOKUMENTY WCALE NIE ZOSTAŁY WYSŁANE. Choj tam, że przez prawie dwa tygodnie żyliśmy w przeświadczeniu że Royal Mail to chujnia z grzybnią. Choj tam, że moje nerwy były w strzępach. To jeszcze nic. Okazało się, ze przefaksowanie tych papierów przerasta możliwości tej ograniczonej umysłowo biurwy. Ona jest zajęta, kończy dzisiaj pracę wcześniej, a od jutra idzie na urlop i można ją co najwyżej pocałować w dupę a i to trzeba się z tym śpieszyć. I WOGLE niech Dochtor se tych papierów szuka sam. Na takie dictum Dochtor dostał wściku. Z nienawiścią w głosie poinformował babę, że w przeciwieństwie do niej, on teraz jest w pracy. Że owszem, on moze przyjść osobiśćie do HR, ale lepiej dla obu stron będzie, jeżeli on się tam nie pojawi. Że krówsko ma wszystkie numery telefonów i faksów i wszystkie dokumenty. Po czym zapowiedział, że za pół godziny zadzwoni. Kwadrans później zadzwoniła agencja. Z wiadomością, że jakaś strasznie NIEUPRZEJMA i GŁUPKOWATA kobieta z HR z nimi rozmawiała i że czekają na fax. Dochtor zadzwonił po pół godzinie do HR. Krówska na stanowisku nie było, natomiast inne krówsko poinformowało Dochtora, ze przefaksowano dokumenty. Trza było dwóch tygodni, kilkunastu rozmów telefonicznych i masę zszarganych nerwów, żeby wykonać prostą czynność. Tup,tup,tup - idziemy do szafy z dokumentami - szur, szur - wyciągamy odpowiednią szufladę pod literą "B" - i znajdujemy dokumenta. Tup,tup,tup - z papierkiem w zębach idziemy w stronę urządzenia zwanego faksem. Wkładamy karteczkę w urządzenie. Wystukujemy numer agencji. I nacisnięciem jednego guziczka - puszczamy dokumencik w świat. Kurwa. Założę się, że opis tych czynności trwa dłużej niż one same. Mam podejrzenie, ze te pindy w HR są dobierane wedle IQ. Nie może być wyżsże niz 25 - w moim przypadku pani z HR ni choja nie mogła zrozumieć, że przez pomyłkę wpisano mi angielską formę imienia. W efekcie czego - Małgorzata u nich nie pracuje. Pracuje natomiast Margaret. O tym samym numerze ubezpieczenia, dacie i miejscu urodzenia, adresie i stanie cywilnym. Przez taką tępą jednostkę o mały włos, a stracilibyśmy dom w Maidstone. Nie docierało do mózgu wielkości orzeszka, że Małgorzata i Margaret to ta sama osoba. Więc napisała do agencji wynajmu, że taka u nich nie jest zatrudniona, co bardzo mi pomogło. Bardzo. I nie pomagały moje telefoniczne wyjaśnienia. Dzięki mojej szefowej, która potwierdziła faksem moje zatrudnienie i tożsamość sprawa skończyła się dobrze, ale com użyła - to moje. A teraz Dochtor użył. I ma zamiar napisać skargę do kerownictwa HR. I ma rację.