...

Zabrałam się za szafkę na kieliszki i juz widzę, że będzie ciężko. Drewno jest stare, przebarwione. Trzeba będzie szlifować dogłębnie i namiętnie, żeby wyrównać powierzchnię. W dodatku ktoś pomalował to strasznie niedbale zwykłą lakierobejcą, łącznie z zawiasami, które, jak się okazało, są miedziane. Plecy szafki przybito pierdyliardem gwoździ, które ledwo udało się wyciągnąć. Półki są przybite kolejnym pierdyliardem, więc będę zmuszona czyścić je ręcznie, a to dodatkowe parę godzin ślęczenia. No ale nic to. Nic to. Przestałam warczeć narzędziem, bo sąsiedztwo posiada na stanie dwie sztuki bachorków w wieku przedszkolnym. Ale jutro, od rana - nie ma zmiłuj. Warczę znowu. Uparłam się. Tak wygląda truchło : Jak skończę, a w międzychwycie nie pierdyknę truchłem bez płot, to pokażę efekt końcowy. Póki co, kieliszki i wódka porozstawiane są wszędzie. Jak w melinie. Mój ubiór też nie świadczy o mnie, bo stara koszula i rozdarte portki pomazane farbą nie wyglądają wyjściowo. Ale herbata z filiżanki, musowo. Choj tam, że wyglądam jak żuleria :-)))) Kultura musi być :-)))) Abuehehehe. Gdyby tak KĄTROL z agencji wynajmu dziś przyszła, to nie wiem co wpisaliby w papiery :-)))))