...

W myśl pięknego polskiego przysłowia, że robota kocha głupiego, postanowiłam, że doprowadzę ogród do porządku. Trawa wyrosła taka, że się pokłada ze zmęczenia, a chwasty śmieją mi się prosto w twarz. Z wyrywaniem tych ostatnich poradziłam sobie bez problemu. Oczywiście, że kłącza zostały, nie pozbyłam się dziadostwa na zawsze, ale dobre i to. Gorzej było z trawnikiem. Podobno dobry angielski trawnik to dwieście lat tradycji, przycinania i podlewania. Inaczej zmarnieje. No dobra. Trzeba, to trzeba. Nie udało mi się dzisiaj skosić nawet 1/10 całości. Nie z powodu lenistwa. Jakoś tak mi nie szło. Pozycja niewygodna i ręce bolą. W końcu Dochtor się ulitował nad moją biedną osobą i rzucił propozycję nie do odrzucenia. Zakupy. Każdy pretekst jest dobry, żeby porzucić ciężką pracę, więc zerwałam się jak rącza sarna i w podskokach pobiegłam za Dochtorem. Moim łupem padły srebrne sandałki, Dochtor nie kupił dla się nic. Wróciliśmy do domu, pożarliśmy obiad i odeszła mi ochota na pielęgnację trawnika. W dodatku słońce spaliło mi dekolt i wyłaniające się z niego zderzaki. Auć. No ale nie ma zmiłuj. Muszę to jutro dokończyć, bo idiotycznie teraz wygląda ten wygryziony kawałek. Chyba zacznę o szóstej rano, to do południa powinnam się wyrobić. Brak kosiarki utrudnia sprawę. Jeżeli nie przycinaliście trawy NOŻYCZKAMI, to co Wy wiecie o zabijaniu ?