...

Jako, że więdnie mi tu i ówdzie, przydało by się poćwiczyć. Stepper się spsuł, a zanim się spsuł, to łomotał tak, że obrazki święte ze ścian spadały, więc nie za bardzo jest się na czym męczyć. Rower mi ukradli, a do drugiego roweru jaki posiadam, nie uda mi się już dorosnąć. Nóżki mi majtają bezradnie i nie sięgam. Siłownia w Grejfsendowie jest w choj daleko i zanim tam dojdę, to zmęczę się wystarczająco, żeby paść przed drzwiami na twarz. Nawet wizja pływania w basenie mnie nie korci, bo basen jest tam gdzie siłownia. Biegać NIE-NA-WI-DZĘ. Od zawsze. Jak mi pani od w-fu kazała na zaliczenie lecieć wokół boiska na 400 metrów, to rozważałam pomysł popełnienia samobójstwa w jakiś przyjemniejszy sposób. Ze sportów chętnie bym pouprawiała jazdę konną, ale przypuszczam, że koń schudłby prędzej niż ja. No i nie wiem co robić. Głodówkę za mnie Zyban załatwia, od rana zjadłam jedną kromkę chleba z serem. Ale ser nie ujędrnia. I żałuję, że nie można tego remontu zewłoka przeprowadzić tak jak remontu mieszkania. Zawołać majstra, machnąć pędzlem, zagipsować ubytki, a na ewentualne niedoróbki mieć sposób, jak świętej pamięci pan Władek, który na reklamacje od klientek zazwyczaj odpowiadał: "Krzywo? Gdzie paniusia widzi, że krzywo? Eeeee, tu się półeczkę powiesi, tu zasłoni firanką, a tam się aniołka pierdolnie" W moim przypadku jest gorzej. Aniołki w tym rozmiarze nie istnieją. Szóstka Weidera, psia jej melodia. Za jakie grzechy. Aha. Od weta nadal nikt nie dzwonił. A za ścianą urodziły się cztery kociaczki :-)))