...

Dobra, napiszę o tym co to za sprawa miała się rozstrzygnąć, chociaż będę musiała poczekać do końca przyszłego tygodnia na jej pozytywne, miejmy nadzieję, zakończenie. Otóż. Zakacam się kotami Oksany. Ona się wyprowadza i nie ma co z nimi zrobić. Jej szanowny małżonek, widły mu w plecy, postawił jej ultimatum - "albo koty, albo ja", bardzo po męsku, bardzo. Gdyby nie to, że jest ode mnie większy i silniejszy, to bym mu powiedziała, co o tym myślę. Dokacam się, ale oczywiście będę szukała domu dla kociąt i kociczki, którą trzeba będzie wysterylizować - dziwię się Oksanie, że tego nie zrobili, bo dostając benefity i mieszkając w domu dotowanym przez council mogli wysterylizować kotkę za bardzo małe pieniądze, o ile nie za darmo. Trudno. Załatwię to, żeby już nie było kłopotu z ewentualną ciążą. Kociczka i tak do nas przychodzi rano na śniadanie. Straszy Moryca, raz go pobiła malutką łapeczką po pysku ino gwizdało.A Moryc przy niej wygląda jak KOŃ !!! I tu zaczyna mi się problem. Bo ze względu na kociaki jest bardzo wojownicza. A Moryc przecież na ten czas się z domu nie wyprowadzi. Trudno mi będzie ją odseparować i zastanawiam się, czy da się to wszystko pogodzić. Mogłabym umieścić ją z kociakami w łazience, jest tam ciepło i widno, ale przecież jej tam nie zamknę, dość już, że ze względu na dzieci Oksany, siedzi zamknięta z kociakami w ciemnym schowku przez większość dnia. I jak to zobaczyłam to mi się scyzoryk w kieszeni otworzył.Ciemna komórka pod schodami i te maluchy z ogonkami jak zapałki. Płakać mi się chciało :-( Kotki 1-go maja skończą miesiąc, otwarły juz oczka i trzymanie ich w ciemności jest przecież nieludzkie. Najchętniej wzięłabym je do siebie już dzisiaj, nie wiem czemu Oksana uparła się, że dopiero w przyszłym tygodniu. Dopóki te kociaki nie wylądują u mnie - to się nie uspokoję. Bo do końca nie mam pewności, czy ona zdania nie zmieni. I tak to wygląda. Jeżeli macie jakieś rady jak pogodzić ten cały koci majdan, to błagam, piszcie. Bo ja w tych sprawach zielona jak liść na wiosnę. Boję się, że kociczka nie będzie się czuła bezpiecznie. Że pozabiera dzieci i gdzieś je wyniesie. Albo, że Moryc mi się śmiertelnie obrazi, że mu jakąś syczącą furię na łeb ściągnęłam. L-4 jeszcze nie dostałam. Czekam od psiakrew piątku. Ale za to minęły 3 tygodnie odkąd nie palę. I to jest jedyna, optymistyczna wiadomość.